Ramowy program studiów
Wersja: 4
|
|
|
Podhalańska Państwowa Uczelnia Zawodowa w Nowy Targu |
|
Informacje ogólne
|
Nazwa zajęć |
Diagnostyka funkcjonalna i planowanie fizjoterapii w neurologii i neurochirurgii |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Kod zajęć |
F-j2-8,4.20-21 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Status zajęć |
Obowiązkowy |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Wydział / Instytut |
Instytut Zdrowia |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Kierunek studiów |
fizjoterapia |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Moduł specjalizacyjny |
----- |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Specjalizacja |
----- |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Poziom studiów |
jednolite studia magisterskie |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Profil |
Praktyczny |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Osoba odpowiedzialna za program zajęć |
mgr Kazimierz Kowal |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Wymagania (Kompetencje wstępne) |
Wiedza i umiejętności z zakresu klinicznych podstaw fizjoterapii w neurologii, neurochirurgii, anatomii, fizjologii, patofizjologii. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Założenia i cele zajęć |
Opanowanie teoretyczne i praktyczne diagnostyki funkcjonalnej i oceny pacjenta z chorobą centralnego układu nerwowego i obwodowego układu nerwowego. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Prowadzący zajęcia |
mgr Kazimierz Kowal |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Egzaminator/ Zaliczający |
mgr Kazimierz Kowal |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Nakład pracy studenta - bilans punktów ECTS
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Efekty uczenia się
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Formy i metody kształceniaWykład informacyjny, wykład problemowy, ćwiczenia, dyskusja, zajęcia praktyczne, pokaz, metoda sytuacyjna, metoda przypadków, prezentacja multimedialna. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Treści programowe
| Wykłady | |
|
Podstawowe pojęcia diagnostyki (diagnostyka ogólna i różnicowa, diagnostyka funkcjonalna). Znaczenie badań diagnostycznych w medycynie, kulturze fizycznej, rehabilitacji i fizjoterapii. Badanie podmiotowe i przedmiotowe jako podstawa diagnostyki. Badania dodatkowe w diagnostyce podstawowej i różnicowej. Dobór metod diagnostycznych. Metody diagnostyczne adekwatne do celu badania (badan) oraz do rodzaju schorzenia czy dysfunkcji. Metody jakościowe i ilościowe. Problem kwantyfikacji badan i powtarzalności wyników w rehabilitacji i fizjoterapii. Aktualne możliwości badawcze - aparatura współpracująca z komputerem, umożliwiająca automatyczna rejestracje różnych parametrów. Rejestracja wyników badań. Wyniki indywidualne i grupowe. Tworzenie grup badawczych. Problem jednorodności grup w medycynie, rehabilitacji i fizjoterapii. Bazy danych. |
|
| Ćwiczenia | |
| ćwiczenia | |
|
Diagnostyka funkcjonalna w rehabilitacji i fizjoterapii. Metody diagnostyczne przydatne w diagnostyce funkcjonalnej. Testy czynnościowe. Ogólne zasady programowania rehabilitacji. Rodzaj, stopień ciężkości i okres schorzenia oraz stan aktualny osoby poddawanej rehabilitacji, jako baza wyjściowa dla tworzenia programu rehabilitacji. Prognoza co do wyleczenia i przewidywanego rodzaju niepełnosprawności (przejściowa-stała, niepostępująca - postępująca), jako baza wyjściowa dla tworzenia programu rehabilitacji. Etapy oraz cele rehabilitacji i ich hierarchia, a program rehabilitacji. Schematy ogólne programowania rehabilitacji. Konstruowanie indywidualnych programów rehabilitacji. Pojęcie diagnostyki funkcjonalnej. Kryteria diagnostyki funkcjonalnej z punktu widzenia fizjologii. Sposoby oceny funkcji poszczególnych narządów i układów i ich znaczenie w fizjoterapii. Proste próby i testy funkcjonalne w praktyce fizjoterapeutycznej. Metody badan funkcjonalnych stosowanych w rehabilitacji. Ocena czynności ręki i możliwości lokomocyjnych. Diagnostyka ogólna i różnicowa dla potrzeb fizjoterapii. Proste metody pomiarów i ich znaczenie w fizjoterapii. Rodzaje badan dodatkowych i ich znaczenie w fizjoterapii. Badanie radiologiczne, ultrasonografia i densytometria - ich znaczenie w fizjoterapii. Badanie elektrofizjologiczne: ekg, emg, elektrodiagnostyka klasyczna - ich znaczenie w fizjoterapii. Inne badania pracowniane i aparatura przydatne w fizykoterapii. Ocena sprawności ogólnej i jej znaczenie w fizjoterapii. Metody badania wydolności i ich znaczenie w fizjoterapii. Program optymalny i program minimum w procesie rehabilitacji. Kompleksowość procesu usprawniania. Wyniki badań naukowych jako podstawowe kryterium wyboru optymalnych rozwiązań i źródło postępów rehabilitacji. Negatywne skutki niewłaściwie zaprogramowanej rehabilitacji. Procesy: regeneracji, kompensacji i adaptacji, a program rehabilitacji. Czynniki decydujące o konieczności zmiany programu rehabilitacji. Kontrola uzyskiwanych wyników, jako podstawa weryfikacji i modyfikacji programu rehabilitacji. Powodzenia i niepowodzenia dotychczasowej rehabilitacji, jako podstawa weryfikacji i modyfikacji programu rehabilitacji w neurologii. Najczęstsze błędy popełniane przy programowaniu rehabilitacji. Diagnostyka dla potrzeb rehabilitacji w neurologii. |
Kryteria oceny osiągniętych efektów uczenia się
|
Kryteria oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta |
Kryteria testu: w związku z par. 14 ust. 1 regulaminu studiów, który obowiązuje od 1 października 2019 r. w Uczelni przy weryfikacji efektów uczenia się stosuje się następującą skalę ocen: 1) od 90% bardzo dobry (5,0); 2) od 80% dobry plus (4,5); 3) od 70% dobry (4,0); 4) od 60% dostateczny plus (3,5); 5) od 50% dostateczny (3,0); 6) poniżej 50% niedostateczny (2,0). |
Forma weryfikacji osiągnięć studenta i warunki zaliczenia zajęć
|
Forma weryfikacji osiągnięć studenta |
Zaliczenie z oceną |
|
Warunki odbywania i zaliczenia zajęć oraz dopuszczenia do końcowego egzaminu (zaliczenia z oceną) |
Warunkiem zaliczenia jest: -pozytywne oceny uzyskane na kolokwiach, -przeprowadzenie badań empirycznych z zastosowaniem standaryzowanych lub własnej konstrukcji metod pomiaru oraz analiza i interpretacja uzyskanych wyników, -aktywny udział w zajęciach praktycznych i teoretycznych. |
Wykaz zalecanego piśmiennictwa
Wykaz literatury podstawowej
|
|||||||||||||
Wykaz literatury uzupełniającej
|
|||||||||||||
Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk zawodowych
|
Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk zawodowych |
nie dotyczy |
