Ramowy program studiów
Wersja: 4
|
|
|
Podhalańska Państwowa Uczelnia Zawodowa w Nowy Targu |
|
Informacje ogólne
|
Nazwa zajęć |
Diagnostyka funkcjonalna i programowanie rehabilitacji w geriatrii |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Kod zajęć |
F-j2-5,5.17-18 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Status zajęć |
Obowiązkowy |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Wydział / Instytut |
Instytut Zdrowia |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Kierunek studiów |
fizjoterapia |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Moduł specjalizacyjny |
----- |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Specjalizacja |
----- |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Poziom studiów |
jednolite studia magisterskie |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Profil |
Praktyczny |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Osoba odpowiedzialna za program zajęć |
dr Bożena Kowalczyk |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Wymagania (Kompetencje wstępne) |
Student powinien posiadać wiedzę z zakresu nauk podstawowych: anatomia, fizjologia, kliniczne podstawy fizjoterapii, a także umiejętność wykorzystania metod kinezyterapii i fizykoterapii |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Założenia i cele zajęć |
Rozumienie pojęć z zakresu diagnostyki fizjoterapeutycznej oraz programowania procesu usprawniania w geriatrii. Praktyczne wykorzystanie wiedzy z zakresu diagnostyki i programowania fizjoterapii w różnych schorzeniach i dysfunkcjach aparatu ruchu dla potrzeb geriatrii. Praktyczna nauka kompleksowej rehabilitacji w ośrodkach rehabilitacyjnych osób starszych. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Prowadzący zajęcia |
prof.dr hab. Włodzimierz Drożdż, |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Egzaminator/ Zaliczający |
prof.dr hab. Włodzimierz Drożdż |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Nakład pracy studenta - bilans punktów ECTS
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Efekty uczenia się
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Formy i metody kształceniaWykład informacyjny, wykład problemowy, ćwiczenia, dyskusja, zajęcia kliniczne, pokaz, metoda sytuacyjna, metoda przypadków. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Treści programowe
| Wykłady | |
|
Treści wykładów i ćwiczeń: Podstawowe pojęcia diagnostyki (diagnostyka ogólna i różnicowa, diagnostyka funkcjonalna). Badanie podmiotowe i przedmiotowe jako podstawa diagnostyki. Badania dodatkowe w diagnostyce podstawowej i różnicowej. Dobór metod diagnostycznych w geriatrii. Metody diagnostyczne adekwatne do celu badania u osób starszych oraz do rodzaju schorzenia czy dysfunkcji. Metody jakościowe i ilościowe. Problem kwantyfikacji badan i powtarzalności wyników w rehabilitacji i fizjoterapii. Aktualne możliwości badawcze - aparatura współpracująca z komputerem, umożliwiająca automatyczna rejestracje różnych parametrów. Rejestracja wyników badań. Wyniki indywidualne i grupowe. Tworzenie grup badawczych. Problem jednorodności grup w medycynie, rehabilitacji i fizjoterapii. Bazy danych. Diagnostyka funkcjonalna w rehabilitacji i fizjoterapii osób starszych. Metody diagnostyczne przydatne w diagnostyce funkcjonalnej. Testy czynnościowe. Ogólne zasady programowania rehabilitacji. Rodzaj, stopień ciężkości i okres schorzenia oraz stan aktualny osoby poddawanej rehabilitacji, jako baza wyjściowa dla tworzenia programu rehabilitacji. Prognoza co do wyleczenia i przewidywanego rodzaju niepełnosprawności (przejściowa-stała, niepostępująca - postępująca), jako baza wyjściowa dla tworzenia programu rehabilitacji. Etapy oraz cele rehabilitacji i ich hierarchia, a program rehabilitacji. Schematy ogólne programowania rehabilitacji. Konstruowanie indywidualnych programów rehabilitacji dla osób starszych. Pojęcie diagnostyki funkcjonalnej. Kryteria diagnostyki funkcjonalnej z punktu widzenia fizjologii. Sposoby oceny funkcji poszczególnych narządów i układów i ich znaczenie w fizjoterapii. |
|
| Ćwiczenia | |
| ćwiczenia | |
|
Diagnostyka funkcjonalna w rehabilitacji i fizjoterapii osób starszych. Metody diagnostyczne przydatne w diagnostyce funkcjonalnej. Testy czynnościowe. Ogólne zasady programowania rehabilitacji. Rodzaj, stopień ciężkości i okres schorzenia oraz stan aktualny osoby poddawanej rehabilitacji, jako baza wyjściowa dla tworzenia programu rehabilitacji. Prognoza co do wyleczenia i przewidywanego rodzaju niepełnosprawności (przejściowa-stała, niepostępująca - postępująca), jako baza wyjściowa dla tworzenia programu rehabilitacji. Etapy oraz cele rehabilitacji i ich hierarchia, a program rehabilitacji. Schematy ogólne programowania rehabilitacji. Konstruowanie indywidualnych programów rehabilitacji dla osób starszych. Pojęcie diagnostyki funkcjonalnej. Kryteria diagnostyki funkcjonalnej z punktu widzenia fizjologii. Sposoby oceny funkcji poszczególnych narządów i układów i ich znaczenie w fizjoterapii. Proste próby i testy funkcjonalne w praktyce fizjoterapeutycznej. Metody badań funkcjonalnych stosowanych w rehabilitacji. Ocena czynności ręki i możliwości lokomocyjnych. Diagnostyka ogólna i różnicowa dla potrzeb fizjoterapii. Proste metody pomiarów i ich znaczenie w fizjoterapii. Rodzaje badań dodatkowych i ich znaczenie w fizjoterapii. Badanie radiologiczne, ultrasonografia i densytometria - ich znaczenie w fizjoterapii. Badanie elektrofizjologiczne: ekg, emg, elektrodiagnostyka klasyczna - ich znaczenie w fizjoterapii. Inne badania pracowniane i aparatura przydatne w fizykoterapii. Ocena sprawności ogólnej i jej znaczenie w fizjoterapii. Metody badania wydolności i ich znaczenie w fizjoterapii. Program optymalny i program minimum w procesie rehabilitacji (kompleksowość procesu usprawniania). Wyniki badań naukowych jako podstawowe kryterium wyboru optymalnych rozwiązań i źródło postępów rehabilitacji geriatrycznej. Negatywne skutki niewłaściwie zaprogramowanej rehabilitacji. Procesy: regeneracji, kompensacji i adaptacji, a program rehabilitacji. Czynniki decydujące o konieczności zmiany programu rehabilitacji. Kontrola uzyskiwanych wyników, jako podstawa weryfikacji i modyfikacji programu rehabilitacji w geriatrii. Diagnostyka dla potrzeb rehabilitacji w kardiologii, ortopedii, traumatologii, neurologii. |
Kryteria oceny osiągniętych efektów uczenia się
|
Kryteria oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta |
51-60% - 3.0 61-70% - 3.5 71-80% - 4.0 81-90% - 4.5 91-100% - 5.0 |
Forma weryfikacji osiągnięć studenta i warunki zaliczenia zajęć
|
Forma weryfikacji osiągnięć studenta |
Bez klasyfikacji |
|
Warunki odbywania i zaliczenia zajęć oraz dopuszczenia do końcowego egzaminu (zaliczenia z oceną) |
Zaliczenie z oceną. Warunkiem zaliczenia jest aktywny udział w zajęciach i zaliczenie kolokwium z opracowanego materiału. Przeprowadzenie badań empirycznych z zastosowaniem standaryzowanych lub własnej konstrukcji metod pomiaru oraz analiza i interpretacja uzyskanych wyników. Do zaliczenia całego przedmiotu wymagane jest uzyskanie zaliczenia ćwiczeń teoretycznych, pozytywna ocena na zajęciach klinicznych. |
Wykaz zalecanego piśmiennictwa
Wykaz literatury podstawowej
|
|||||||
Wykaz literatury uzupełniającej
|
|||||||
Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk zawodowych
|
Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk zawodowych |
- |
