Ramowy program studiów
Wersja: 4
|
|
|
Podhalańska Państwowa Uczelnia Zawodowa w Nowy Targu |
|
Informacje ogólne
|
Nazwa zajęć |
Mikroekonomia |
|||||||||||||||||||
|
Kod zajęć |
FIRsd-1-1,3.19 |
|||||||||||||||||||
|
Status zajęć |
Obowiązkowy |
|||||||||||||||||||
|
Wydział / Instytut |
Podhalański Ośrodek Nauk Ekonomicznych |
|||||||||||||||||||
|
Kierunek studiów |
finanse i rachunkowość |
|||||||||||||||||||
|
Moduł specjalizacyjny |
----- |
|||||||||||||||||||
|
Specjalizacja |
----- |
|||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Poziom studiów |
studia pierwszego stopnia |
|||||||||||||||||||
|
Profil |
Praktyczny |
|||||||||||||||||||
|
Osoba odpowiedzialna za program zajęć |
dr Paweł Zamora |
|||||||||||||||||||
|
Wymagania (Kompetencje wstępne) |
Znajomość matematyki. Przedmiot jest prowadzony w oparciu o specjalny dedykowany kurs e-learningowy na platformie moodle. |
|||||||||||||||||||
|
Założenia i cele zajęć |
Przekazanie studentom wiedzy z zakresu mikroekonomii w sposób prowadzący do osiągnięcia założonych efektów kształcenia, a w szczególności: umiejętności zrozumienia i wyjaśniania mechanizmów funkcjonowania rynków towarów, usług i czynników produkcji oraz podmiotów gospodarczych w gospodarce rynkowej. Ponadto zakłada się, iż student będzie w stanie wykorzystać wykreowane kompetencje w procesie analizy różnych wariantów decyzyjnych w praktyce gospodarczej w skali mikroekonomicznej. Cele cząstkowe: − zapoznanie studentów z kategoriami, prawami i metodą ekonomii oraz narzędziami analizy ekonomicznej, − wyjaśnianie modeli i teorii z zakresu mikroekonomii opartych na współczesnym paradygmacie ekonomii, ekonomii zintegrowanego i zrównoważonego rozwoju oraz w ujęciu holistycznym, − wypracowanie umiejętności samodzielnego, twórczego myślenia poprzez konfrontowanie ujęcia modelowego (teoretycznego) w mikroekonomii ze zdarzeniami zachodzącymi w polskiej gospodarce, − motywowanie do formułowania własnych ocen i poglądów, kształtowanie umiejętności korzystania z literatury przedmiotu oraz jej oceny krytycznej. Przedmiot jest prowadzony w oparciu o specjalny dedykowany kurs e-learningowy na platformie moodle. |
|||||||||||||||||||
|
Prowadzący zajęcia |
dr Bianka Godlewska-Dzioboń, |
|||||||||||||||||||
|
Egzaminator/ Zaliczający |
dr Paweł Zamora |
|||||||||||||||||||
Nakład pracy studenta - bilans punktów ECTS
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Efekty uczenia się
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Formy i metody kształceniaWykład z prezentacją multimedialną, ćwiczenia,
dyskusja, panelowa, zajęcia praktyczne, metoda przypadku, metoda pojedynczego
zdarzenia, rozwiązywanie zadań, praca w grupach. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Treści programowe
| Wykłady | |
|
Wykład 1. Wprowadzenie do mikroekonomii Pojęcie, cel badawczy, główne zadania i podstawowe pojęcia ekonomii. Ekonomia pozytywna i normatywna. Mikroekonomia i makroekonomia. Narzędzia analizy ekonomicznej. Podstawowe problemy wyboru ekonomicznego. Alokacja zasobów. Granica możliwości produkcyjnych. Podmioty ekonomiczne. Ekonomiczna teoria zachowań ludzkich: racjonalność zachowań ludzkich. Wykład 2. Popyt, podaż , mechanizm działania rynku Pojęcie rynku i konkurencji. Popyt i podaż – funkcja popytu i podaży. Przesunięcia a ruch wzdłuż krzywej popytu i podaży. Rynek: struktura i relacje rynkowe. Działanie rynku doskonale konkurencyjnego – popyt i podaż: analiza łączna. Cena równowagi a cena maksymalna i minimalna. Wykład 3. Elastyczność popytu i podaży Elastyczność popytu (cenowa, dochodowa i mieszana) – rodzaje i determinanty elastyczności. Elastyczność cenowa popytu a przychody firmy. Elastyczność dochodowa popytu. Dobra normalne, wyższego i niższego rzędu. Elastyczność podaży. Wykład 4. Teoria
wyboru konsumenta Preferencje i użyteczność. Użyteczność całkowita i
krańcowa. Krzywe obojętności i krańcowa stopa substytucji. Linia
budżetowa: dostosowania do zmian dochodu i cen. Optimum konsumenta.
Efekt substytucji i efekt dochodowy. Dobra komplementarne i
substytucyjne. Krzywe Engla. Wybór konsumenta w warunkach ryzyka i
niepewności. Podatki, subsydia i racjonowanie. Ubezpieczenia. Pełna
informacja. Decyzje ekonomiczne producenta Cele i zadania przedsiębiorstwa. Nakłady i wyniki – funkcja produkcji. Produkcyjność całkowita, przeciętna i krańcowa – podstawowe zależności. Izokwanta, linia jednakowego kosztu. Optimum technologiczne produkcji. Wykład 6. Koszty, produkcja, utargi Koszty księgowe i ekonomiczne. Klasyfikacja kosztów w krótkim i długim okresie. Funkcje kosztów i zależności między nimi. Koszt całkowity i utarg całkowity. Koszt krańcowy i utarg krańcowy. Korzyści i niekorzyści ze skali produkcji. Zysk normalny a zysk ekonomiczny. Równowaga przedsiębiorstwa. Wykład 7. Funkcjonowanie przedsiębiorstw w różnych strukturach rynkowych Konkurencja doskonała. Krzywa popytu na produkty przedsiębiorstwa w doskonałej konkurencji. Krzywa podaży przedsiębiorstwa w krótkim i długim czasie. Monopol pełny. Geneza monopolu. Ograniczenia siły monopolowej. Różnicowanie cen. Nieefektywność ekonomiczna monopolu. Monopol a postęp techniczny. Konkurencja monopolistyczna i oligopol. Równowaga krótko- i długookresowa przedsiębiorstwa w poszczególnych strukturach rynkowych. |
|
| Ćwiczenia | |
| ćwiczenia | |
|
ćwiczenia projektowe, Ćwiczenia 1. Wprowadzenie do ekonomii – podstawowe pojęcia i przedmiot ekonomii Ekonomia jako nauka (definicja ekonomii, mikroekonomia a makroekonomia, ekonomia normatywna a ekonomia pozytywna, problemy ekonomiczne, ekonomia a inne nauki, modele ekonomiczne i założenie ceteris paribus). Rzadkość i potrzeby ludzkie. Czynniki produkcji. Podmioty gospodarcze. Krzywa możliwości produkcyjnych (warianty ekonomicznie efektywnej produkcji i nieefektywne ekonomicznie), koszt alternatywny i prawo malejących przychodów. Analiza tekstów ekonomicznych – rozróżnianie treści z punktu widzenia ekonomii normatywnej i pozytywnej oraz mikro- i makroekonomii Ćwiczenia 2. Rynek, popyt i podaż Rynek (definicja, klasyfikacje, cechy rynku doskonałego) Popyt i jego determinanty: popyt efektywny a potencjalny, funkcjonalny a niefunkcjonalny i spekulacyjny; prawo popytu i krzywa popytu (typowe reakcje na zmiany ceny), pozacenowe determinanty popytu i przesunięcia krzywej popytu Podaż i jej determinanty: definicja, prawo podaży, krzywa podaży, pozacenowe determinanty podaży i przesunięcia krzywej podaży Równowaga rynkowa i mechanizm rynkowy: cena równowagi, nadwyżka, niedobór i mechanizmy przywracające równowagę, zmiany stanu równowagi przy przesunięciach krzywych popytu lub podaży. Cena maksymalna i minimalna. Elastyczność cenowa i dochodowa – przykłady wykorzystania elastyczności w praktyce. Ćwiczenia 3. Teoria wyboru konsumenta Omówienie pojęć: preferencje i użyteczność; użyteczność całkowita i krańcowa. Krzywa obojętności i krańcowa stopa substytucji. Wyznaczanie linii budżetowej i jej dostosowań do zmian cen i dochodów. Graficzne wyznaczanie optymalnego wyboru. Efekt substytucyjny i efekt dochodowy a prawo popytu. Dobra substytucyjne i komplementarne. Ćwiczenia 4. Podstawy decyzji ekonomicznych producenta Organizacja przedsiębiorstwa – kryteria wyboru formy organizacyjno-prawnej firmy. Cele działalności, źródła finansowania i pozyskiwanie kapitału. Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa – analiza ogólna. Przychody, koszty i zyski. Praktyczna ocena działalności przedsiębiorstwa – bilans oraz rachunek wyników. Funkcja produkcji i prawo malejących przychodów. Praktyczne przykłady działania prawa malejącej produkcyjności krańcowej. Ćwiczenia 5. Koszty i utargi a produkcja – podstawowe zależności Koszt alternatywny, księgowy i ekonomiczny. Koszty stałe, zmienne, całkowite, przeciętne i krańcowe w krótkim i długim okresie. Korzyści skali. Utarg całkowity, przeciętny i krańcowy. Optimum przedsiębiorstwa – wyznaczanie graficzne. Zysk normalny, ekonomiczny i księgowy. |
Kryteria oceny osiągniętych efektów uczenia się
|
Kryteria oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta |
Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny końcowej jest zaliczenie na ocenę pozytywną każdego z trzech efektów uczenia się: wiedzy (W) , umiejętności (U), kompetencji społecznych (postaw) – (P)zgodnie z PRK Uzyskanie oceny niedostatecznej przynajmniej z jednego rodzaju efektów uczenia się oznacza brak zaliczenia całego kursu w I terminie. Wówczas należy przystąpić do procedury uzyskania pozytywnej oceny z kursu w terminie poprawkowym, który jest terminem ostatecznym w danej sesji egzaminacyjnej. W ramach efektów uczenia się z grupy „Wiedza” można zdobyć - na podstawie średniej ważonej - maksymalnie 100 punktów (100%): - punkty z końcowego egzaminu zdawanego metodą tradycyjną (według szczegółowych warunków przedstawionych przez prowadzącego wykład) – maksymalnie 100 punktów (waga 0,8). - punkty z kolokwium teoretycznego – maksymalnie 100 punktów (waga 0,2); W ramach efektów uczenia się z grupy „Umiejętności” można zdobyć - na podstawie średniej ważonej - maksymalnie 100 punktów (100%): - punkty z obliczeniowego kolokwium – maksymalnie 100 punktów (waga 0,9; - punkty od prowadzącego ćwiczenia (w tym oceny za prezentacje, referaty) – maksymalnie 100 punktów (waga 0,1). W ramach efektów uczenia się z grupy „Postawy” można zdobyć - na podstawie iloczynu sumy punktów z aktywności (AKT) i mnożnika 10 - maksymalnie 100 punktów (100%) (waga 0,1) a) AKT1 - punkty za zapisanie się w wyznaczonym terminie na kurs z mikroekonomii na platformie Moodle w ściśle określonym terminie – 0/1 punkty; b) AKT2 - punkty za napisanie eseju z mikroekonomii – 0/3 punkty, c) AKT3 - punkty za obecność na ćwiczeniach – 0/2 punkty; d) AKT4 - punkty za uczestnictwo w końcowym egzaminie w pierwszym możliwym terminie w sesji egzaminacyjnej – 0/1 punkty; f) AKT5 - punkty za postawę wskazującą na rozwój zainteresowań naukowych, np. udział w kole naukowym lub w organizacjach i gremiach uczelnianych/opublikowanie artykułu naukowego/udział w konferencji naukowej/udział na stażu w innym ośrodku naukowym - szczegółowe warunki przedstawia prowadzący wykład – 0/2 punkty. Prowadzący wykład może zmienić strukturę przyznawania punktów za w/w aktywności studenta w ramach skali od 0 do 10 punktów. Uwaga! Esej podlega procedurze antyplagiatowej. Informacje dotyczące zaliczenia efektów uczenia się: Po spełnieniu wszystkich wymagań student otrzymuje jedną ocenę z całego kursu (ocena końcowa – K) – niezależnie od liczby form zajęć – zgodnie z przyjętą skalą ocen. Ocena ta jest wpisywana do indeksu (o ile będzie) i odpowiednich protokołów. Ocena końcowa z przedmiotu (K) stanowi średnią ważoną wyników procentowych uzyskanych w ramach trzech wymienionych wyżej kategorii efektów uczenia się, z wagami odpowiednio: 0,4 (Wiedza); 0,4 (Umiejętności); 0,2 (Postawy). Aby uzyskać ocenę pozytywną w każdej z nich, należy osiągnąć wynik - na podstawie średniej ważonej - minimum 50,00% maksymalnej liczby punktów. Wszystkie oceny i postępy w nauce są wyświetlane na bieżąco w dzienniku ocen. Udział w egzaminie jest obowiązkowy i należy usprawiedliwić nieobecność. Zaliczenie przedmiotu w terminie poprawkowym polega na ponownym podejściu do zaliczenia wyłącznie tych efektów uczenia się, z których student nie uzyskał oceny pozytywnej. Procedura ta wygląda następująco: - jeżeli student nie osiągnął efektów uczenia się z zakresu "Wiedzy", przystępuje do egzaminu poprawkowego zdawanego metodą tradycyjną (skala 0-100 punktów; próg zaliczeniowy 50%); - jeżeli student nie osiągnął efektów uczenia się z zakresu "Umiejętności", przystępuje do poprawkowego kolokwium obliczeniowego zdawanego metodą tradycyjną (skala 0-100 punktów; próg zaliczeniowy 50%); - jeżeli student nie osiągnął efektów uczenia się z zakresu "Postaw", musi napisać esej na wskazany temat przez prowadzącego wykład, pod warunkiem, że jest zapisany na odpowiedni kurs (skala 0-10 punktów, z tym że wynik jest iloczynem liczby zdobytych punktów i mnożnika 10; próg zaliczeniowy 50%); gdy do rozpoczęcia sesji egzaminacyjnej student nie zapisał się na kurs otrzymuje z postaw 0% i ocenę niedostateczny z całego kursu - w tej sytuacji należy powtórzyć przedmiot w następnym roku akademickim. Student otrzymuje ocenę pozytywną z kursu w terminie poprawkowym, jeżeli po uwzględnieniu poprawkowej procedury zaliczeniowej oraz wyników z zaliczonych efektów uczenia się w pierwszym terminie, spełnia warunki określone wyżej dla pierwszego terminu. Ocena końcowa w sesji poprawkowej jest obniżana do oceny równoważnej niższej pełnej dziesiątce liczby punktów, w przypadku uzyskania z kursu wyniku w przedziale 60,01-100,00. W przypadku uzyskania w sesji poprawkowej liczby punktów z kursu w przedziale 51,00-60,00 ocena końcowa jest obniżana do oceny równoważnej wynikowi 51,00%. Kryteria oceny: 50-59% dst; 60-69% +dst; 70-79% db; 80-89% +db; 90-100% bdb |
Forma weryfikacji osiągnięć studenta i warunki zaliczenia zajęć
|
Forma weryfikacji osiągnięć studenta |
Egzamin |
|
Warunki odbywania i zaliczenia zajęć oraz dopuszczenia do końcowego egzaminu (zaliczenia z oceną) |
Forma zaliczenia przedmiotu: egzamin Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny końcowej jest zaliczenie na ocenę pozytywną każdego z trzech efektów kształcenia: wiedzy (W), umiejętności (U), kompetencji społecznych (postaw) – (P). Uzyskanie oceny niedostatecznej przynajmniej z jednego rodzaju efektów kształcenia oznacza brak zaliczenia całego kursu w I terminie. Wówczas należy przystąpić do procedury uzyskania pozytywnej oceny z kursu w terminie poprawkowym, który jest terminem ostatecznym w danej sesji egzaminacyjnej. W ramach efektów kształcenia z grupy „Wiedza” można zdobyć - na podstawie średniej ważonej - maksymalnie 100 punktów (100%): - punkty z końcowego egzaminu zdawanego metodą tradycyjną (według szczegółowych warunków przedstawionych przez prowadzącego wykład) – maksymalnie 100 punktów (waga 0,3). W ramach efektów kształcenia z grupy „Umiejętności” można zdobyć - na podstawie średniej ważonej - maksymalnie 100 punktów (100%): - punkty projektu – maksymalnie 100 punktów (waga 0,8); - punkty od prowadzącego ćwiczenia (szczegółowe warunki przedstawi prowadzący ćwiczenia) – maksymalnie 100 punktów (waga 0,2). W ramach efektów kształcenia z grupy „Postawy” można zdobyć - na podstawie iloczynu sumy punktów i mnożnika 10 - maksymalnie 100 punktów (100%) (waga 0,2) - punkty za zapisanie się w wyznaczonym terminie na kurs z mikroekonomii w ściśle określonym terminie – 0/1 punkty; - punkty za napisanie eseju z mikroekonomii – 0/3 punkty, - punkty za obecność na ćwiczeniach – 0/2 punkty; - punkty za aktywność na ćwiczeniach – 0/1 punkt; - punkty za uczestnictwo w końcowym egzaminie w pierwszym możliwym terminie w sesji egzaminacyjnej – 0/1 punkty; - punkty za postawę wskazującą na rozwój zainteresowań naukowych, np. udział w kole naukowym lub w organizacjach i gremiach uczelnianych/opublikowanie artykułu naukowego/udział w konferencji naukowej/udział na stażu w innym ośrodku naukowym - szczegółowe warunki przedstawia prowadzący wykład – 0/2 punkty. Prowadzący wykład może zmienić strukturę przyznawania punktów za w/w aktywności studenta w ramach skali od 0 do 10 punktów. |
Wykaz zalecanego piśmiennictwa
Wykaz literatury podstawowej
|
|||||||
Wykaz literatury uzupełniającej
|
|||||||
Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk zawodowych
|
Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk zawodowych |
Brak. |
