Ramowy program studiów
Wersja: 4
|
|
|
Podhalańska Państwowa Uczelnia Zawodowa w Nowy Targu |
|
Informacje ogólne
|
Nazwa zajęć |
Makroekonomia |
||||||||||||||||||||||||
|
Kod zajęć |
FIRsd-1-2,3.19 |
||||||||||||||||||||||||
|
Status zajęć |
Obowiązkowy |
||||||||||||||||||||||||
|
Wydział / Instytut |
Podhalański Ośrodek Nauk Ekonomicznych |
||||||||||||||||||||||||
|
Kierunek studiów |
finanse i rachunkowość |
||||||||||||||||||||||||
|
Moduł specjalizacyjny |
----- |
||||||||||||||||||||||||
|
Specjalizacja |
----- |
||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
|
Poziom studiów |
studia pierwszego stopnia |
||||||||||||||||||||||||
|
Profil |
Praktyczny |
||||||||||||||||||||||||
|
Osoba odpowiedzialna za program zajęć |
dr Paweł Zamora |
||||||||||||||||||||||||
|
Wymagania (Kompetencje wstępne) |
Znajomość matematyki na poziomie szkoły średniej. |
||||||||||||||||||||||||
|
Założenia i cele zajęć |
Przekazanie studentom wiedzy z zakresu makroekonomii w sposób prowadzący do osiągnięcia |
||||||||||||||||||||||||
|
Prowadzący zajęcia |
dr Bianka Godlewska-Dzioboń, |
||||||||||||||||||||||||
|
Egzaminator/ Zaliczający |
dr Dorota Kuder |
||||||||||||||||||||||||
Nakład pracy studenta - bilans punktów ECTS
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Efekty uczenia się
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Formy i metody kształceniaWykład z prezentacją multimedialną, ćwiczenia,
dyskusja, panelowa, zajęcia praktyczne, metoda przypadku, metoda pojedynczego
zdarzenia, rozwiązywanie zadań, praca w grupach. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Treści programowe
| Wykłady | |
|
1. Wprowadzenie do makroekonomii i rachunku dochodu narodowego. Podstawowe agregaty makroekonomiczne. Zasady pomiaru produkcji. Podział PKB. Wady i zalety PKB. Inne mierniki rozmiarów działalności w gospodarce. Ruch okrężny – dopływy i odpływy. 2. Równowaga na rynku dóbr i usług. Model krótkookresowej równowagi w gospodarce zamkniętej. Mnożnik wydatków w gospodarce zamkniętej. Popyt globalny, produkcja i dochód. 3. Składniki budżetu państwa. Rodzaje deficytu budżetowego. Automatyczne stabilizatory koniunktury. Mnożnik zrównoważonego budżetu. Rodzaje i narzędzia polityki fiskalnej. 4. Funkcje pieniądza. Popyt na pieniądz. Podaż pieniądza. Mierniki podaży pieniądza. Stopy procentowe. Równowaga na rynku pieniądza. Determinanty kształtowania się kursów walutowych. Równowaga na rynku walutowym. Wpływ kursu walutowego na gospodarkę. 5. Funkcje i narzędzia banku centralnego. Metody oddziaływania banku centralnego na podaż pieniądza. Kreacja pieniądza. Rodzaje polityki pieniężnej. Mechanizm transmisji polityki pieniężnej. Cele bezpośrednie i pośrednie polityki pieniężnej. 6. Założenia w modelu IS-LM. Rynki finansowe a popyt globalny – sprzężenia zwrotne. Równowaga na rynku pieniądza oraz rynku dóbr i usług. Efekt wypierania. Efekt tłumienia. Skuteczność polityki fiskalnej i monetarnej w krótkim okresie. 7. Popyt na pracę, podaż pracy i równowaga na rynku pracy. Aktywność zawodowa. Rodzaje, przyczyny i skutki bezrobocia. Metody przeciwdziałania skutkom bezrobocia. Bezrobocie a produkcja – prawo Okuna. Naturalna stopa bezrobocia. 8. Model AD-AS. Równowaga na rynku dóbr i usług, rynku pieniądza i rynku pracy w długim okresie. Luka inflacyjna i luka recesyjna. Elastyczność płac i cen. Szoki popytowe dodatnie i ujemne. Szoki podażowe dodatnie i ujemne. Mechanizmy dostosowawcze przywracające długookresową równowagę w gospodarce. Produkcja potencjalna. Efekt wypierania w długim okresie. Neutralność pieniądza. Skuteczność polityki fiskalnej i monetarnej w długim okresie. Polityka podażowa. 9. Inflacja i deflacja. Mierniki, przyczyny, rodzaje i skutki inflacji.
Sposoby ograniczania inflacji. Ścieżka dezinflacji. Przyczyny i skutki
deflacji. Ilościowa teoria pieniądza. Zależność między bezrobociem a
płacami. Zależność między płacami i cenami. Stopa bezrobocia a stopa
inflacji. Krótkookresowa i długookresowa krzywa Phillipsa. Oczekiwania
inflacyjne. Problem wiarygodności polityki makroekonomicznej. |
|
| Ćwiczenia | |
| ćwiczenia | |
|
1. Rachunek dochodu narodowego. Deflator. Dopływy i odpływy z ruchu okrężnego. Równowaga inwestycji i oszczędności. 2. Wyznaczanie poziomu produkcji w krótkim okresie. Mnożnik w gospodarce. 3. Kreacja pieniądza w gospodarce. Agregaty podaży pieniądza. Analiza równowagi na rynku pieniądza. Analiza równowagi na rynku walutowym. Zmiany kursu walutowego. 4. Polityka gospodarcza w modelu IS-LM. Mechanizm transmisyjny między rynkiem dóbr i usług a rynkiem pieniądza. Efekt wypierania i efekt tłumienia. 5. Dostosowania na rynku pracy. Czynniki kształtujące zatrudnienie i bezrobocie w gospodarce. Sposoby zwalczania bezrobocia. Absolwent na rynku pracy. Analiza prawa Okuna. 6. Dostosowania w modelu AD-AS. Analiza długookresowej równowagi w gospodarce. 7. Wyznaczanie stopy inflacji. Zależność między inflacją a bezrobociem. 8. Cykl koniunkturalny i kryzysy w gospodarce |
Kryteria oceny osiągniętych efektów uczenia się
|
Kryteria oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta |
Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny końcowej jest zaliczenie na ocenę pozytywną każdego z trzech efektów uczenia się: wiedzy (W) , umiejętności (U), kompetencji społecznych (postaw) – (P)zgodnie z PRK Uzyskanie oceny niedostatecznej przynajmniej z jednego rodzaju efektów uczenia się oznacza brak zaliczenia całego kursu w I terminie. Wówczas należy przystąpić do procedury uzyskania pozytywnej oceny z kursu w terminie poprawkowym, który jest terminem ostatecznym w danej sesji egzaminacyjnej. Informacje dotyczące zaliczenia efektów uczenia się: Po spełnieniu wszystkich wymagań student otrzymuje jedną ocenę z całego kursu (ocena końcowa – K) – niezależnie od liczby form zajęć – zgodnie z przyjętą skalą ocen. Ocena ta jest wpisywana do indeksu (o ile będzie) i odpowiednich protokołów. Ocena końcowa z przedmiotu (K) stanowi średnią ważoną wyników procentowych uzyskanych w ramach trzech wymienionych wyżej kategorii efektów uczenia się. Aby uzyskać ocenę pozytywną w każdej z nich, należy osiągnąć wynik - na podstawie średniej ważonej - minimum 50,00% maksymalnej liczby punktów. Udział w egzaminie jest obowiązkowy i należy usprawiedliwić nieobecność. Zaliczenie przedmiotu w
terminie poprawkowym polega na ponownym podejściu do zaliczenia wyłącznie tych efektów uczenia się, z których student nie uzyskał oceny pozytywnej. Kryteria oceny: 50-59% dst; 60-69% +dst; 70-79% db; 80-89% +db; 90-100% bdb |
Forma weryfikacji osiągnięć studenta i warunki zaliczenia zajęć
|
Forma weryfikacji osiągnięć studenta |
Zaliczenie i egzamin |
|
Warunki odbywania i zaliczenia zajęć oraz dopuszczenia do końcowego egzaminu (zaliczenia z oceną) |
Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny końcowej jest zaliczenie na ocenę pozytywną każdego z trzech efektów uczenia się: wiedzy (W) , umiejętności (U), kompetencji społecznych (postaw) – (P)zgodnie z PRK Uzyskanie oceny niedostatecznej przynajmniej z jednego rodzaju efektów uczenia się oznacza brak zaliczenia całego kursu w I terminie. Wówczas należy przystąpić do procedury uzyskania pozytywnej oceny z kursu w terminie poprawkowym, który jest terminem ostatecznym w danej sesji egzaminacyjnej. |
Wykaz zalecanego piśmiennictwa
Wykaz literatury podstawowej
|
|||||||
Wykaz literatury uzupełniającej
|
|||||||
Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk zawodowych
|
Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk zawodowych |
Brak. |
